و در كتاب مجمل اللغه « 1 » و كتاب شمس العلوم « 2 » مثل اين مذكور است . و در كتاب مجموع اللغه مسطور است كه : التَرجيعُ تَقاربُ ضروبِ الحركاتِ . « 3 » و در كتاب مُغَرِّب مسفور است كه : لَحَّنَ في قِراءَتِه تلحيناً : طَرَّبَ فيها و تَرَنَّمَ . « 4 » و صاحب بحر الغامض مىگويد : لحن : سراييدن و آواز بركشيدن در سرود . « 5 » و صاحب دستور اللغة مىگويد : التَرَنُّم : بانگ به لحن كردن . « 6 » و در بسيارى از كتابهاى لغت مثل اين واقع است همچون كتاب فردوس اللغه و كتاب ديوان الأدب و غير آن . و والد اين كمترين رحمه الله در رساله‌اى كه در حرمت و ماهيت غنا نوشته ، از بسيارى از كتابهاى لغتْ ذكرِ معانى مزبوره نموده مثل كتاب مصادر و كتاب تاج المصادر و كتاب تاج الأسامى و كتاب سامى

--> « 1 » مجمل اللغة ، ج 2 ، ص 401 ، « رنم » : « تَرَنَّمَ ، إذا رَجَّعَ صَوْتَه » . « 2 » شمس العلوم ، ج 2 ، ص 280 ، « رنم » : « الترنُّم » : ترجيع الصوت ، يقال : ترنَّم الطائر في هديره . « 3 » اثرى از اين كتاب نيافتيم . « 4 » المُغَرِّب ، ص 422 ، « لحن » . « 5 » اثرى از اين كتاب نيافتيم . « 6 » دستور اللغة يا الخلاص ، تأليف بديع الزمان أبو عبد الله حسين بن ابراهيم نطنزى ( م 497 ق ) است كه تا كنون چاپ نشده است . چندين نسخه خطى از اين كتاب باقيمانده از جمله نسخهء 9005 و 9560 كتابخانه آية الله مرعشى ، نسخهء شماره 140 كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، نسخهء 4456 كتابخانهء مدرسهء عالى شهيد مطهرى ، نسخهء 463 و 464 كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ( مقدمهء لغت نامهء دهخدا ، چاپ دوم ، ص 205 207 ) .